Houd SSRI in de gaten: voorkom mogelijke gezichtsbedreigende bijwerkingen | Rob Kettenburg

Een recent rapport in een vaktijdschrift in het Verenigd Koninkrijk beschrijft vijf gevallen van optische neuropathie die vermoedelijk verband houden met langdurige behandeling met selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI’s).1 Deze vijf werden in een periode van twee jaar geïdentificeerd binnen een eilandpopulatie van 140 000 mensen. Elk geval werd beoordeeld met behulp van het Naranjo algoritme om de waarschijnlijkheid van een bijwerking van het geneesmiddel (ADR) aan te geven.2 De Naranjo scores wezen in vier gevallen op een mogelijke ADR en in één geval op een waarschijnlijke ADR.

Alle vijf gevallen presenteerden zich met gezichtsverlies door vermoedelijke ischemische optische neuropathie (ION) en werden alle uitgebreid onderzocht op een andere mogelijke onderliggende oorzaak. In alle gevallen werd een ‘niet-arteriële’ ischemische oorzaak vermoed. Toxiciteit werd onwaarschijnlijk geacht omdat drie gevallen plotseling optraden en twee gevallen unilateraal waren.

Twee gevallen vertoonden progressief bilateraal gezichtsvelduitval (VF). Twee gevallen presenteerden zich met ernstig unilateraal plotseling verlies van gezichtsvermogen (SLOV), en één patiënt had bilateraal SLOV. Alle patiënten waren relatief jong (gemiddeld 49 jaar, range 40-54 jaar) met een lange voorgeschiedenis van SSRI behandeling met een gemiddelde van 7 jaar (range 1-14 jaar).

Alle gevallen waren in staat om SSRI’s te staken zonder verdere verslechtering. Eén patiënt met bilateraal progressief LOV herstelde volledig na 18 maanden. Twee patiënten met unilaterale SLOV herstelden de functie in het aangedane oog niet, maar behielden een normaal gezichtsvermogen in het tweede oog.

Eén geval werd gediagnosticeerd met anterieure ION (waarbij korte posterieure ciliaire slagaders betrokken zijn), dat zich presenteert met plotselinge zwelling van de oogschijf gepaard gaand met altitudinaal gezichtsvelduitval. Vier gevallen hadden klinische kenmerken van posterieure ION (waarbij piale vertakkingen van de centrale retinale slagader betrokken zijn) die in het begin een normale schijfverschijning vertonen met acute of progressieve, pijnloze LOV in één of beide ogen.

Posterieure ION bij relatief jonge gezonde patiënten is zeldzaam. Systemische risicofactoren voor ION zijn hart- en vaatziekten, diabetes en hypertensie. Twee van de gerapporteerde patiënten leden aan niet-insuline-afhankelijke diabetes mellitus en drie waren rokers.

Alle patiënten konden stoppen met het gebruik van SSRI’s zonder enige verdere verslechtering. Eén patiënte met bilaterale betrokkenheid herstelde volledig na 18 maanden, en één patiënte bleef 6 maanden stabiel tot het herstarten van een SSRI, waarna ze snel achteruitging tot het tellen van vingers zicht in beide ogen.

Leave a Reply

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.