Ahriman

Nationaliteit/Cultuur

Perzisch/Zoroastrisch

Uitspraak

AH-ri-muhn

Alternatieve namen

Druj, Angra Mainyu

Komt voor in

De Gathas, de Avesta, het Boek van Arda Viraf, de Bundahishn

Lijn

Geen

Persoonlijk overzicht

Ahriman (uitgesproken als AH-ri-muhn), ook bekend als Angra Mainyu (uitgesproken als ANG-ruh MAYN-yoo), was de geest van het kwaad en de duisternis in de Perzische mythologie en in het Zoroastrisme, een religie die rond 600 v.Chr. in Perzië grote aanhangers kreeg. Ahriman, vaak Druj (“de Leugen”) genoemd, was de kracht achter woede, hebzucht, afgunst, en andere negatieve en schadelijke emoties. Hij bracht ook chaos, of het uiteenvallen van orde en structuur, in de wereld. In het Zoroastrisme wordt Ahriman gecontrasteerd met Ahura Mazda , de opperste schepper van orde en goedheid. In de Islamitische godsdienst wordt Ahriman vereenzelvigd met Iblis, de duivel.

Grootste Mythen

De Zoroastrische geschiedenis van de wereld werd gezien als een strijd tussen deze twee krachten. Ahura Mazda werd gesteund door de yazata’s (engelen), terwijl Ahriman een schare demonen schiep, daeva’s genaamd, om zijn kwade invloed te verspreiden door een beroep te doen op de afgunst, de hebzucht en het verlangen naar macht van de mens.

In het geloof van het vroege Zoroastrisme streden goed en kwaad om de heerschappij over de wereld – Ahura Mazda vanuit de hemelen en Ahriman vanuit de onderwereld, of het land van de doden. De twee krachten waren aan elkaar gewaagd, en streden voortdurend heen en weer. Ahura Mazda vertegenwoordigde vuur , zonlicht, en leven. Ahriman was de heer van duisternis en dood. Zoroastriërs gingen Ahura Mazda later zien als de opperste heerser die op een dag de uiteindelijke overwinning op Ahriman zou behalen.

Ahriman in Context

Zoroastrisme ziet Ahriman en Ahura Mazda als verwikkeld in een voortdurend conflict. Deze tegenstelling tussen goed en kwaad wordt dualisme genoemd, en het Zoroastrisme was slechts een van de vele Perzische godsdiensten, waaronder het Zurvanisme (de godsdienst van de Wijzen) en het Manicheïsme, die deze filosofie aanhingen.

Het idee van een duistere, kwade kracht tegenover een goede, scheppende kracht staat centraal in de grote monotheïstische godsdiensten (godsdiensten met één god) van de wereld-Judaïsme, Christendom, en Islam. Het Zoroastrisme verschilt van deze godsdiensten door de relatieve kracht van de goede en kwade krachten. In de grote monotheïstische godsdiensten is de oppergod almachtig, terwijl in het Zoroastrische geloof de krachten van goed en kwaad meer in evenwicht zijn, hoewel Zoroastriërs geloven dat de krachten van goed uiteindelijk zullen zegevieren.

Een belangrijk aspect van de strijd tussen goed en kwaad in het Zoroastrisme is het begrip van de vrije wil, of morele keuze. Zoroaster geloofde dat in het conflict tussen goed en kwaad, het goede uiteindelijk zal zegevieren door keuze: alles wat Ahura Mazda heeft geschapen, inclusief de mensheid, is goed, dus uiteindelijk zullen mensen het goede boven het kwade verkiezen.

Kernthema’s en symbolen

Ahriman werd gezien als de kracht die verantwoordelijk is voor hebzucht en het verlangen naar geld of andere materiële zaken. Ahriman vertegenwoordigde ook duisternis en dood, evenals chaos. In moderne termen was Ahriman een symbool van het kwaad dat voortdurend streed tegen de goedheid van Ahura Mazda.

Maar Ahriman heeft geen absolute greep op de mensheid; de thema’s van goedheid en vrije wil lopen als een rode draad door het Zoroastrisme. Mensen zijn goed omdat zij geschapen zijn door Ahura Mazda, die alleen het goede schiep, en zij zullen hun vrije wil gebruiken om het goede boven het kwade te verkiezen. Mensen tonen hun vrije wil door actief de orde van Ahura Mazda’s schepping te handhaven: het volgen van wetten, het verrichten van goede daden, en het verwerpen van kwaad. Door het goede te kiezen, zullen de mensen uiteindelijk het kwaad uit het bestaan elimineren.

Hereresies

Religieuze geleerden hebben lang gezocht naar een bevredigend antwoord op de nog steeds onbeantwoorde vraag: Als God almachtig is, waarom is er dan een duivel? Dat wil zeggen, hoe kan de duivel een serieuze bedreiging vormen als God zoveel sterker is? Dit specifieke gebied van verwarring heeft in de loop der eeuwen aanleiding gegeven tot verschillende ideeën die door de christelijke kerk “ketterijen” (ideeën die afwijken van de aanvaarde leer) werden genoemd. De Manicheeërs in de derde eeuw, en de Katharen en de Albigenzen in de twaalfde en dertiende eeuw weken allen af van de christelijke leer door een visie op het heelal aan te nemen waarin goed en kwaad even machtig waren.

Ahriman in kunst, literatuur en dagelijks leven

Hoewel Ahriman lijkt op Satan , Mammon, en vele andere kwade figuren die in mythologieën en religieuze leringen over de hele wereld voorkomen, is hij niet erg bekend bij hen die niet bekend zijn met het Zoroastrisme. Ahriman is verscheidene malen verschenen in de Final Fantasy videospel series als een vijand die door de speler moet worden bestreden; hij is verschenen onder de namen Ahriman en Angra Mainyu, en wordt gewoonlijk afgebeeld als een gevleugeld monster met een enkel oog. Ahriman is ook verschenen als een demon in de DC Comics serie Wonder Woman.

Lezen, Schrijven, Denken, Bespreken

Het idee van twee tegengestelde krachten in oorlog in het universum, zoals Ahriman en Ahura Mazda, komt vaak voor in literatuur en film. Kun je boeken of films bedenken die op dit idee zijn gebaseerd? Schrijf minstens twee voorbeelden op, en leg uit hoe ze dit thema behandelen.

ZIE OOK Ahura Mazda; Engelen; Duivels en Demonen; Perzische Mythologie

Leave a Reply

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.